„Wenn unser Vater sich niederbeugte und den Zeigefinger vom Daumen auf die Arbuse abschnellte, dauerte es nicht mehr lange, bis die erste mit heimgenommen und angeschnitten werden konnte.“
„Toen onze vader zich vooroverboog en de wijsvinger van de duim tegen de watermeloen liet knappen, duurde het niet lang meer tot de eerste mee naar huis werd genomen en aangesneden kon worden.‟