Artikulationsort

der

[aʁtikulaˈt͡si̯oːnsˌʔɔʁt]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Artikulationsorte

Definities

articulatieplaats- plaats in het spraakkanaal of gebied van de tong waar een klank wordt gevormd

Stelle im Sprechtrakt oder Bereich der Zunge, wo ein Laut gebildet wird

Der Artikulationsort der Laute [b], [m] und [p] ist bilabial.

De articulatieplaats van de klanken [b], [m] en [p] is bilabiaal.

„Grundlegend für die Eigenschaften eines Lautes sind dessen Artikulationsart und dessen Artikulationsort (-stelle).“

„Fundamenteel voor de eigenschappen van een klank zijn diens articulatiewijze en diens articulatieplaats.“

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)