Aufenthaltserlaubnis

die

[ˈaʊ̯fʔɛnthalt͡sʔɛɐ̯ˌlaʊ̯pnɪs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Aufenthaltserlaubnisse

Definities

verblijfsvergunning- door de overheid verleende toestemming om voor een beperkte (korte) tijd in het land te mogen blijven

behördlich erteilte Berechtigung, für eine befristete (kurze) Zeit im Land bleiben zu dürfen

„Darin wurde mir mitgeteilt, dass ich mit 16 Jahren eine eigenständige Aufenthaltserlaubnis brauche.“

“Daarin werd mij meegedeeld dat ik met 16 jaar een zelfstandige verblijfsvergunning nodig heb.”

„Wie er las, gab ihm die Aufenthaltserlaubnis die Chance, länger zu bleiben, als er ursprünglich beabsichtigt hatte.“

“Naar hij las, gaf de verblijfsvergunning hem de kans langer te blijven dan hij oorspronkelijk had beoogd.”