
uitbouwtaal- begrip van Heinz Kloss (1978: 24 f.) voor een taal, die zo „uitgebouwd” is, dat zij voor veeleisende communicatiedoelen (vooral: zakelijk proza) dient en om die reden niet als dialect van een andere, maar als zelfstandige taal wordt beschouwd
Begriff von Heinz Kloss (1978: 24 f.) für eine Sprache, die so „ausgebaut“ ist, dass sie anspruchsvollen Kommunikationszwecken (vor allem: Sachprosa) dient und aus diesem Grund nicht als Dialekt einer anderen, sondern als eigenständige Sprache angesehen wird.