Mit Behutsamkeit tröstete sie ihre beste Freundin.
Met behoedzaamheid troostte zij haar beste vriendin.
„Ich sah die Ruhe, die Behutsamkeit vieler konzentrierter Stunden, in denen sich diese Stadt, meine Stadt, mir darbot, ihrem einzigen Fremden, Tag um Tag.“
„Ik zag de rust, de behoedzaamheid van vele geconcentreerde uren, waarin deze stad, mijn stad, zich aan mij toonde, haar enige vreemdeling, dag na dag.”
