Beißer

der

[ˈbaɪ̯sɐ]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Beißer

Definities

bijter- dier dat snel toebijt, bijvoorbeeld een hond

Tier, das schnell zubeißt, zum Beispiel ein Hund

Der Schäferhund von nebenan wird schnell zum Beißer.

De herdershond van hiernaast wordt snel een bijter.

„Bösartige Tiere (z. B. Schläger und Beißer) sind abgesondert unterzubringen.“

“Kwaadaardige dieren (bijv. vechters en bijters) moeten apart worden ondergebracht.”

tand- tand

Zahn

Der Zahnarzt gab seinem Patienten einen Rat zum Pflegen der Beißer.

De tandarts gaf zijn patiënt advies over het verzorgen van de tanden.

koevoet- ijzeren staaf waarmee grote of zware voorwerpen worden opgetild en losgemaakt

Eisenstange, mit der große oder schwere Gegenstände gehoben und gelockert werden

„Es war aber üblich, daß man die zumeist nur verklemmten Dachklappen mit einer Beißzange (Beißer) unter erheblichem Kraftaufwand zuzwängte.“

“Het was echter gebruikelijk dat men de meestal slechts klemmende dakkleppen met een nijptang (koevoet) met aanzienlijke krachtsinspanning dichtdrukte.”