Berg

der

[bɛʁk]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Berge

Definities

berg- grote, steile verheffing op het landoppervlak van de aarde en andere hemellichamen en van de zeebodem

große, steile Erhebung auf der Landoberfläche der Erde und anderer Himmelskörper und des Meeresbodens

„Der bestiegene Berg verliert sein Numinosum, das so faszinierte. Er hinterlässt eine innere Leere.“

"De beklommen berg verliest zijn numineuze dat zo fascineerde. Hij laat een innerlijke leegte achter."

Die Berge grüßen uns.

De bergen groeten ons.

ondergrond- vaste aardkorst, ondergronds gebied; "in de berg"

feste Erdkruste, Untertagebereich; „im Berg“

Im Berg schlummern die Ressourcen.

In de ondergrond sluimeren de grondstoffen.

hoop- hoop, opeenhoping

Haufen, Anhäufung

Am Wochenende wartet auf mich noch ein Berg Arbeit.

In het weekend wacht op mij nog een hoop werk.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)