verdoving- handeling om iemand ongevoelig voor pijn te maken
Handlung, jemanden schmerzunempfindlich zu machen
Die lokale Betäubung belastet den Körper weniger.
De plaatselijke verdoving belast het lichaam minder.
„Da lag er lange, denn die verabreichte Betäubung wirkte bei ihm nicht.“
„Daar lag hij lang, want de toegediende verdoving werkte bij hem niet.“
2
bedwelming- toestand waarin men niets/weinig voelt
Zustand, nichts/wenig zu spüren
Die leichte Betäubung setzte ihn gleich zur Ruhe.
De lichte bedwelming bracht hem meteen tot rust.
„Da erwachte Jón Hreggvidsson plötzlich aus seiner Betäubung, guckte nicht mehr durch die Maueröffnung, steckte die Finger in seinen Haarschopf unter dem Hut und juckte sich.“
„Toen ontwaakte Jón Hreggvidsson plotseling uit zijn bedwelming, keek niet meer door de muuropening, stak zijn vingers in zijn haardos onder zijn hoed en krabde zich.“
