Bewährungsstrafe

die

[bəˈvɛːʁʊŋsˌʃtʁaːfə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Bewährungsstrafen

Definities

voorwaardelijke gevangenisstraf- vrijheidsstraf waarvan de tenuitvoerlegging voor een zekere tijd tot beproeving wordt opgeschort (§ 56 StGB)

Freiheitsstrafe, deren Vollstreckung für eine gewisse Zeit (Bewährungszeit) zur Bewährung ausgesetzt wird (§ 56 StGB)

Die Frau, die einen Computerbetrug begangen hatte, wurde zu einer Bewährungsstrafe verurteilt.

de vrouw die een computerfraude had gepleegd, werd tot een voorwaardelijke gevangenisstraf veroordeeld.

„Das Gericht beschloss, Jörg B. eine Chance zu geben, und verhängte eine Bewährungsstrafe.“

„de rechtbank besloot jörg b. een kans te geven en legde een voorwaardelijke gevangenisstraf op.“