Blindspiel

das

[ˈblɪntˌʃpiːl]Zelfstandig naamwoord

Definities

blindspel- schaakvariant waarbij ten minste een van de spelers de partij volledig in het hoofd speelt – zonder de stukken en het schaakbord te zien

Schachvariante, bei der mindestens einer der Spieler die Partie vollständig im Kopf spielt – ohne Ansicht der Figuren und des Schachbretts

„In der UdSSR war das Blindspiel lange Zeit verboten.“

In de USSR was het blindspel lange tijd verboden.

Vlastimil Hort „hat im Laufe seiner Schachkarriere zahlreiche Schachfans und Laien mit seinen Fähigkeiten im Blindspiel beeindruckt.“

Vlastimil Hort heeft in de loop van zijn schaakcarrière talrijke schaakfans en leken met zijn vaardigheden in het blindspel geïmponeerd.

Synoniemen