Brache

die

[ˈbʁaːxə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Brachen

Definities

braakakker- onbestelde akker, veld

unbestellter Acker, Feld

Die Brache war durchrissen von den Furchen des Pflugs.

De braakakker was doorsneden door de voren van de ploeg.

braakliggend terrein- onbebouwd, verlaten stuk land, verwaarloosd perceel

unbebautes, verwaistes Stück Land, verwahrlostes Grundstück

Die sechs Hektar große Brache auf dem Gärtnereigrundstück an der Friedrich-Ebert-Straße kann entwickelt werden.

Het zes hectare grote braakliggende terrein op het kwekerijperceel aan de Friedrich-Ebert-Straße kan worden ontwikkeld.

braakperiode- tijdspanne waarin een akker, een stuk land braak ligt

Zeitspanne, während der ein Acker, ein Stück Land brach liegt

Während der Brache erholt sich das gerodete Land.

Tijdens de braakperiode herstelt het gerooide land zich.

Specifiekere woorden (hyponiemen)