Doktortitel

der

[ˈdɔktoːɐ̯ˌtɪtl̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Doktortitel

Definities

doctorstitel- academische graad/titel die een hogeschool verleent wanneer iemand met succes een promotieprocedure (examenprocedure met als doel de doctorsgraad te behalen) heeft afgerond

akademischer Grad/Titel, den eine Hochschule verleiht, wenn jemand mit Erfolg ein Promotionsverfahren (Prüfungsverfahren mit dem Ziel, den Grad eines Doktors zu erwerben) absolviert hat

„Bislang hat er nur angekündigt, dass er seinen Doktortitel vorübergehend nicht tragen will, also gleichsam zum Doktor der Reserve wird.“

„Tot nu toe heeft hij alleen aangekondigd dat hij zijn doctorstitel tijdelijk niet wil dragen, dus als het ware reserve-doctor wordt.“

„Die zuständige Fakultät der Universität Düsseldorf hat das Verfahren zur Aberkennung des Doktortitels einer früheren Doktorandin eingeleitet.“

„De bevoegde faculteit van de universiteit van Düsseldorf heeft de procedure tot ontneming van de doctorstitel van een vroegere promovenda ingeleid.“

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Ehrendoktortitel