Einzelgänger

der

[ˈaɪ̯nt͡sl̩ˌɡɛŋɐ]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Einzelgänger

Definities

eenzateling- persoon die ertoe neigt zich van andere personen afzijdig te houden

Person, die dazu neigt, sich von anderen Personen fernzuhalten

Er führte sich schon immer als Einzelgänger auf.

Hij gedroeg zich altijd al als een eenzateling.

„Außerdem war Richard ein Einzelgänger, und Einzelgänger waren den meisten Inselbewohnern unheimlich.“

„Bovendien was Richard een eenzateling, en eenzatelingen vonden de meeste eilandbewoners unheimisch.“

alleenlevend dier- dier dat overwegend afzonderlijk en niet in een roedel leeft

Tier, das überwiegend einzeln und nicht im Rudel lebt

Erwachsene männliche Bären leben als Einzelgänger.

Volwassen mannelijke beren leven als alleenlevende dieren.