Elativ

der

[ˈeːlatiːf]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Elative

Definities

elatief- absoluut hoogste trap van de vergroting van de bijvoeglijke naamwoorden; de elatief wordt in het duits uitgedrukt door de absolute superlatief of vooral door bijwoorden

absolut höchste Stufe der Steigerung der Adjektive; der Elativ wird im Deutschen durch den absoluten Superlativ oder besonders durch Adverbien ausgedrückt

„Der Elativ ist also nicht eine eigene Komparationsform des Adjektivs, sondern eine besondere Gebrauchsweise des Superlativs.“

„De elatief is dus geen eigen comparatievorm van het adjectief, maar een bijzonder gebruik van de superlatief.“

„Bei den Adjektiven sind die verschiedenen Steigerungsformen zu beachten: der Positiv (die Normalform), der Komparativ (die Steigerungsform) und der Superlativ (die Höchststufe, die außerhalb von Vergleichen Elativ genannt wird).“

„Bij de adjectieven moet op de verschillende trappen van vergelijking worden gelet: de positief (de normale vorm), de comparatief (de vergrotende trap) en de superlatief (de hoogste trap, die buiten vergelijkingen elatief wordt genoemd).“

elatiefcasus- onder meer in de fins-oegrische talen een naamval van de richting van binnen naar buiten

unter anderem in den finnisch-ugrischen Sprachen ein Kasus der Richtung von innen nach außen

Synoniemen

Antoniemen