Feuerstoß

der

[ˈfɔɪ̯ɐˌʃtoːs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Feuerstöße

Definities

vuurstoot- snelle, begrensde reeks schoten uit een handvuurwapen

schnelle, begrenzte Schussfolge aus einer Handfeuerwaffe

Er versuchte sich mit einem Feuerstoß aus seiner Waffe zu wehren.

Hij probeerde zich met een vuurstoot uit zijn wapen te verdedigen.

„Er redete so schnell, daß es wie die kurzen Feuerstöße eines Maschinengewehres klang.“

„Hij praatte zo snel dat het klonk als de korte vuurstoten van een machinegeweer.“