Haudegen

der

[ˈhaʊ̯ˌdeːɡn̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Haudegen

Definities

houwdegen- in de 17e eeuw gebruikte degen met twee snijkanten om te houwen en te slaan

im 17. Jahrhundert benutzter Degen mit zwei Schneiden zum Hauen und Schlagen

oudgediende- overdrachtelijk van het wapen: soldaat met gevechtservaring die zich door zijn roekeloze en doortastende aard onderscheidt

übertragen von der Waffe: Soldat mit Kampferfahrungen, der sich durch seine verwegene und draufgängerische Art auszeichnet

Mein Großvater war ein alter Haudegen.

Mijn grootvader was een oude oudgediende.

„Nach der Machtübertragung setzte Hitler den Haudegen als Reichskommissar in Bayern ein, kurz darauf als Reichsleiter des Kolonialpolitischen Amtes der NSDAP.“

„Na de machtsoverdracht zette Hitler de oudgediende in als rijkscommissaris in Beieren, kort daarna als rijksleider van het Koloniaal-Politieke Bureau van de NSDAP.”

Synoniemen

Draufgänger

Recke