Indikation

die

[ɪndikaˈt͡si̯oːn]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Indikationen

Definities

indicatie- omstandigheid waaruit de toepassing van een bepaalde medische behandeling aangewezen lijkt

Umstand, aus dem heraus die Anwendung bestimmter medizinischer Heilbehandlung angezeigt erscheint

Bei entsprechender Indikation kann auch medikamentös behandelt werden.

Bij een overeenkomstige indicatie kan ook medicamenteus worden behandeld.

„Weitere Indikationen der Thymoleptika sind Angst- und Zwangsstörungen, Entzugssyndrome sowie Schmerzbehandlung.“

„Verdere indicaties van de thymoleptica zijn angst- en dwangstoornissen, ontwenningssyndromen alsmede pijnbehandeling.“

abortusindicatie- grond voor een zwangerschapsafbreking

Grund für einen Schwangerschaftsabbruch

Die Ärztin hat die Indikation festgelegt, aber nun muss ein anderer Arzt den Abbruch durchführen.

De arts heeft de abortusindicatie vastgesteld, maar nu moet een andere arts de afbreking uitvoeren.

Antoniemen