Irrealität

die

[ˌɪʁealiˈtɛːt]Zelfstandig naamwoord

Definities

irrealiteit- eigenschap niet werkelijk (reëel), maar alleen gedacht, onwerkelijk (irreëel) of ook niet navolgbaar te zijn

Eigenschaft, nicht wirklich (real), sondern nur gedacht, unwirklich (irreal) oder auch nicht nachvollziehbar zu sein

„Sie drücken aber auch eine Unmöglichkeit, eine Irrealität, mithin ein bloßes Als-ob, aus, da gerade das Mitdasein – die Koexistenz – des Anderen mein gleichzeitiges Dortsein grundsätzlich ausschließt.“

„Maar zij drukken ook een onmogelijkheid, een irrealiteit, dus een louter alsof, uit, daar juist het medebestaan – de coëxistentie – van de ander mijn gelijktijdige daar-zijn principieel uitsluit.“

Antoniemen

Realität

Wirklichkeit