Kausativ

der

[ˈkaʊ̯zatiːf]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Kausative

Definities

causatief werkwoord- klasse van (meestal afgeleide) werkwoorden die een aansporing uitdrukken

Klasse von (meist abgeleiteten) Verben, die eine Veranlassung ausdrücken

Deutsch: sprengen (eigentlich "springen machen"), schwemmen (eigentlich "schwimmen machen"), tränken (eigentlich "trinken machen") sind Beispiele für Kausative (= kausative Verben: Verben der Veranlassung).

Duits: sprengen (eigenlijk "springen doen"), schwemmen (eigenlijk "zwemmen doen"), tränken (eigenlijk "drinken doen") zijn voorbeelden van causatieven (= causatieve werkwoorden: werkwoorden van aansporing).

Finnisch: Verbalstamm soi- "klingen, tönen", davon Kausativ soi-tta- "zum klingen bringen, läuten".

Fins: verbale stam soi- "klinken, klinken", daarvan causatief werkwoord soi-tta- "aan het klinken brengen, luiden".

causatief- verbale categorie voor het uitdrukken van een aansporing

Verbalkategorie zum Ausdruck einer Veranlassung

„Kausative gedeihen wie Unkraut.“

"Causatieven gedijen als onkruid."