Kennzeichen

das

[ˈkɛnˌt͡saɪ̯çn̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Kennzeichen

Definities

kenmerk- kenmerk waaraan men een persoon of een voorwerp herkent

Merkmal, an dem man eine Person oder einen Gegenstand erkennt

Ein besonderes Kennzeichen des Täters ist eine Narbe über dem rechten Auge.

Een bijzonder kenmerk van de dader is een litteken boven het rechteroog.

kenteken- toelatingsnummer of identificatie van een voertuig

Zulassungsnummer oder Kennung eines Fahrzeugs

Der Wagen hatte ein Koblenzer Kennzeichen.

De auto had een Koblenzer kenteken.

„Wir hatten den Wagen im unteren Deck der Fähre geparkt, irgendwo in der Mitte zwischen lauter Fahrzeugen, die britische Kennzeichen trugen.“

“We hadden de auto op het benedendek van de veerboot geparkeerd, ergens in het midden tussen allemaal voertuigen met een Brits kenteken.”

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)