Kerngrammatik

die

[ˈkɛʁnɡʁaˌmatɪk]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Kerngrammatiken

Definities

kerngrammatica- centraal deel van de grammatica van een taal

zentraler Teil der Grammatik einer Sprache

„Ein Wort gilt im hier vertretenen Ansatz als integriert, wenn es keinerlei fremde Eigenschaften hat, wenn es also grammatisch vollständig innerhalb der Kerngrammatik beschrieben werden kann.“

Een woord geldt in de hier vertegenwoordigde benadering als geïntegreerd wanneer het geen enkele vreemde eigenschap heeft, dus wanneer het grammaticaal volledig binnen de kerngrammatica beschreven kan worden.

„Bis zum Volksschulalter ist der Erwerb der Kerngrammatik abgeschlossen.“

Tot de leeftijd van de basisschool is de verwerving van de kerngrammatica afgerond.

universele grammatica- geheel van de universele, ongemarkeerde principes van de grammatica

Gesamtheit der universalen, unmarkierten Prinzipien der Grammatik

„Diese „Kerngrammatik" ist als ein Regelsystem zu verstehen, das im wesentlichen auf den unmarkierten Prinzipien der Universalgrammatik (UG) beruht.“

Deze kerngrammatica moet worden begrepen als een regelsysteem dat in wezen berust op de ongemarkeerde principes van de universele grammatica.