Klaue

die

[ˈklaʊ̯ə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Klauen

Definities

klauw- hoorndeel van de dierenpoot, in het bijzonder hoef van herkauwers, klauw van roofvogels

Hornteil des Tierfußes, besonders Huf von Wiederkäuern, Kralle von Raubvögeln

Mit seinen Klauen grub sich das Schwein in den Morast.

Met zijn klauwen groef het varken zich in de modder.

„Für das Silber mußte er einen Krug Güldenprachter Wein sowie einen Schweinekopf nebst vier Klauen einkaufen und alles in die Küche schaffen.“

"Voor het zilver moest hij een kroes Güldenprachter-wijn alsmede een varkenskop met vier klauwen kopen en alles naar de keuken brengen."

poot- hand

Hand

Er starrte auf die schmutzigen Klauen dieses Menschen.

Hij staarde naar de vuile poten van deze mens.

hanenpoot- onleesbaar, slecht handschrift

unleserliche, schlechte Handschrift

Deine Klaue kann ja niemand lesen, schreib doch etwas schöner.

Jouw hanenpoot kan toch niemand lezen, schrijf toch wat mooier.

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)