Kombinatorik

die

[kɔmbinaˈtoːʁɪk]Zelfstandig naamwoord

Definities

combinatoriek- wiskundige discipline die zich bezighoudt met de vraag hoeveel (en welke) mogelijkheden (combinaties) er zijn om een bepaald aantal dingen te selecteren en met elkaar te combineren

mathematische Disziplin, die sich mit der Frage befasst, wie viele (und welche) Möglichkeiten (Kombinationen) es gibt, eine bestimmte Anzahl von Dingen auszuwählen und miteinander zu kombinieren

Kombinatorik wird in der Wahrscheinlichkeitsrechnung verwendet.

Combinatoriek wordt in de kansrekening gebruikt.

Die Kombinatorik kann sich zum Beispiel mit der Frage befassen, wie viele Möglichkeiten es gibt, die Buchstaben eines Alphabets bei einer festgelegten Wortlänge anzuordnen.

De combinatoriek kan zich bijvoorbeeld bezighouden met de vraag hoeveel mogelijkheden er zijn om de letters van een alfabet bij een vastgestelde woordlengte te rangschikken.

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Kombination

Permutation