Kronkorken

der

[ˈkʁoːnˌkɔʁkn̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Kronkorken

Definities

kroonkurk- rond, aan de rand gekarteld stuk blik dat dient voor het afsluiten van flessen

rundes, am Rand gezacktes Blechstück, das zum Verschluss von Flaschen dient

Bierflaschen sind meist mit Kronkorken verschlossen und lassen sich nur schwer ohne Flaschenöffner öffnen.

Bierflessen zijn meestal met kroonkurken afgesloten en laten zich alleen moeilijk zonder flesopener openen.

„Sie hebt den Kronkorken ab, hält sein Glas schräg und schenkt vorsichtig ein.“

„Zij tilt de kroonkurk eraf, houdt zijn glas schuin en schenkt voorzichtig in.“