Pfeife

die

[ˈp͡faɪ̯fə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Pfeifen

Definities

fluit- toestel voor het voortbrengen van tonen, waarbij lucht meestal over een rand wordt geblazen

Gerät zum Erzeugen von Tönen, bei dem Luft in der Regel über eine Kante geblasen wird

Bei der Orgel mussten einige Pfeifen ersetzt werden.

Bij het orgel moesten enkele pijpen worden vervangen.

stoomfluit- de toeter van schepen en locomotieven

die Hupe von Schiffen und Lokomotiven

Bei Nebel sind entgegenkommende Fahrzeuge mit der Pfeife zu warnen.

Bij mist moeten tegemoetkomende voertuigen met de stoomfluit worden gewaarschuwd.

piccolo- piccolofluit

Pikkoloflöte

Trommel, Pfeifen und Gewehr,

Trommel, piccolo's en geweer,

Erlernbare Instrumente in der geplanten Bläsergruppe sind: Alle Blechblasinstrumente wie: Trompete, Tenorhorn, Posaune - Holzblasinstrumente Querflöte, Piccoloflöte und Pfeife (Piccoloflöte ohne Klappen).

Bespeelbare instrumenten in de geplande blazersgroep zijn: alle koperblazers zoals: trompet, tenorhoorn, trombone - houtblazers dwarsfluit, piccolofluit en piccolo (piccolofluit zonder kleppen).

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)