Phonologie

die

[fonoloˈɡiː]Zelfstandig naamwoord

Definities

fonologie- leer van de fonemen en de fonologische opposities; de leer van het taalsysteem die zich, in tegenstelling tot de fonetiek, niet bezighoudt met de (concrete) uitingen, maar met het functionerende systeem van klanken

Lehre von den Phonemen und den phonologischen Oppositionen; die Sprachgebildelehre, die, im Gegensatz zur Phonetik, sich nicht mit den (konkreten) Äußerungen befasst, sondern mit dem funktionierenden System der Laute

Die Phonologie untersucht, welche Phoneme es in einer Sprache gibt.

De fonologie onderzoekt welke fonemen er in een taal bestaan.

„Es kann allerdings außerhalb der Phonologie liegende Faktoren geben, die das Auftreten der einen oder anderen Variante beeinflussen.“

„Er kunnen echter buiten de fonologie liggende factoren zijn die het optreden van de ene of de andere variant beïnvloeden.“

fonologisch systeem- een afzonderlijk fonologisch systeem (van een persoon, een taal)

ein einzelnes phonologisches System (einer Person, einer Sprache)

„In einer umfangreichen Kasuistik stellt SMITH (1973) in einer Längsschnittuntersuchung die Phonologie seines Sohnes sowohl in Abhängigkeit von der Modellgrammatik als auch als völlig unabhängiges System dar.“

„In een omvangrijke casuïstiek beschrijft SMITH (1973) in een longitudinaal onderzoek de fonologie van zijn zoon zowel afhankelijk van de modelgrammatica als als volledig onafhankelijk systeem.“

Synoniemen

Antoniemen