
correlatief- grammaticale eenheid in een overkoepelende deelzin die naar iets in de ondergeschikte deelzin verwijst, zelf geen eigen betekenis heeft en in veel gevallen ook gewoon kan worden weggelaten
grammatische Einheit in einem übergeordneten Teilsatz, die auf etwas im untergeordneten Teilsatz hinweist, selbst keine eigene Bedeutung hat und in vielen Fällen auch einfach weggelassen werden kann