Quintessenz

die

[ˈkvɪntʔɛˌsɛnt͡s]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Quintessenzen

Definities

essentie- het wezen van een zaak; het uiteindelijke resultaat van wat men uit al het voorafgaande kan afleiden

das Wesen einer Sache; das endgültige Ergebnis dessen, was man aus allem Vorhergegangenen schlussfolgern kann

Die Quintessenz dieser Rede lässt sich in drei Worten zusammenfassen.

De essentie van deze rede laat zich in drie woorden samenvatten.

„Der kranke Pückler möchte mit ihm offensichtlich aus einem weiteren Kapitel seines Lebens, der unglücklichen Jugend, eine Quintessenz ziehen.“

„De zieke Pückler wil met hem duidelijk uit een volgend hoofdstuk van zijn leven, de ongelukkige jeugd, een essentie trekken.“

quintessens- hypothetische vorm van donkere energie

hypothetische Form der dunklen Energie

„Das könnte die bereits von Einstein erwogene Kosmologische Konstante sein oder eine sich zeitlich verändernde Form der Materie, die verwegen hoffnungsvoll «Quintessenz» getauft wurde.“

„Dat zou de al door Einstein overwogen kosmologische constante kunnen zijn of een in de tijd veranderende vorm van materie, die met stoutmoedige hoop «quintessens» is gedoopt.“

vijfde element- bij de pythagoreeërs een vijfde element waaruit de andere elementen vuur, water, lucht en aarde zouden zijn ontstaan

bei den Pythagoräern ein fünftes Element, aus welchem die anderen Elemente Feuer, Wasser, Luft und Erde entstanden sein sollen

Synoniemen