„Mag sein, es ist eine gewisse Ranküne bei dem, was er getan hat.“
„Mag zijn, er is een zekere rancune bij wat hij heeft gedaan.“
„Darum ist die Liebe,die Hoffmann auch weiterhin noch immer empfindet, nun von dumpfer Ranküne bemakelt, Ranküne, die freilich mit Aufschwüngen des Verzeihens wechselt.“
„Daarom is de liefde die Hoffmann ook verder nog steeds voelt, nu door doffe rancune bezoedeld, rancune die weliswaar met oplevingen van vergeving afwisselt.“