Regionalsprache

die

[ʁeɡi̯oˈnaːlˌʃpʁaːxə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Regionalsprachen

Definities

streektaal- taalvorm die in een taalgemeenschap slechts een ruimtelijk beperkte verbreiding heeft

eine Sprachform, die in einer Sprachgemeinschaft nur eine räumlich begrenzte Verbreitung hat

„Einzig zur soziolektalen Differenzierung einer Regionalsprache (des Ruhrgebiets) und zu deren sozialen Stigma-Signalen liegt eine empirische Studie von W. Steinig (1976) vor.“

"Alleen voor de sociolectale differentiatie van een streektaal van het Roergebied en voor de sociale stigmasignalen ervan ligt een empirische studie van W. Steinig uit 1976 voor."

„Die Diskriminierung der südlichen Regionalsprachen findet täglich in den Kindergärten und Schulen statt.“

"De discriminatie van de zuidelijke streektalen vindt dagelijks plaats in de kleuterscholen en scholen."

regionale taal- taalvorm met slechts regionale verbreiding in een taalgemeenschap die in het bijzonder beschermd/bevorderd moet worden

Sprachform mit nur regionaler Verbreitung in einer Sprachgemeinschaft, die besonders geschützt/gefördert werden soll

In Deutschland genießt nur das Niederdeutsche den Status einer Regionalsprache.

In Duitsland geniet alleen het Nedersaksisch de status van regionale taal.

„Das Departement Haut-Rhin hat die Beamten ausdrücklich dazu aufgefordert, im Publikumsverkehr die Regionalsprache einzusetzen.“

"Het departement Haut-Rhin heeft de ambtenaren uitdrukkelijk opgeroepen om in het contact met het publiek de regionale taal te gebruiken."

Antoniemen

Minderheitensprache

Standardsprache