Reim

der

[ʁaɪ̯m]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Reime

Definities

rijm- klankovereenkomst of -gelijkenis op gelijke positie bij talige uitdrukkingen

lautliche Übereinstimmung oder Ähnlichkeit in gleicher Position bei sprachlichen Ausdrücken

In vielen Gedichten enden die Verse mit einem Reim.

In veel gedichten eindigen de verzen met een rijm.

„Für den Reim ergibt sich die gleiche Situation wie für die Alliteration.“

“Voor het rijm ergibt zich dezelfde situatie als voor de alliteratie.”

Specifiekere woorden (hyponiemen)