Ritus

der

[ˈʁiːtʊs]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Riten

Definities

ritus- herhaalbare of herhaalde handeling die volgens ingesleten of voorgeschreven regels verloopt

wiederholbare/wiederholte Handlung, die nach eingeschliffenen oder vorgeschriebenen Regeln abläuft

„Sabina war die Tochter der Freude, aus seinem amourösen Genius geboren, und man liebkoste sie als eine weitere Manifestation eines Ritus, den sie spürte, von dem ihre Mutter ausgeschlossen war.“

„Sabina was de dochter van de vreugde, geboren uit zijn amoureuze genie, en men liefkoosde haar als een verdere manifestatie van een ritus die zij voelde en waarvan haar moeder was uitgesloten.“

religieuze rite- religieus gebruik of handeling

religiöser Brauch/Handlung

„Ursprünglich bestimmten eine Reihe lokaler und regionaler Kulte das religiöse Leben der Stadt. Durch Kontakte mit der Außenwelt gerieten weitere Riten in den Gesichtskreis der Römer.“

„Oorspronkelijk bepaalden een reeks lokale en regionale culten het religieuze leven van de stad. Door contacten met de buitenwereld kwamen verdere religieuze riten in het blikveld van de Romeinen.“

„Der Ritus muß rein bleiben, sie sprach wie eine italienische oder französische Adelige aus alter katholischer Familie.“

„De religieuze rite moet zuiver blijven, zij sprak als een Italiaanse of Franse edelvrouw uit een oude katholieke familie.“

Synoniemen

Ritual

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Initiationsritus

Übergangsritus