Ruck

der

[ʁʊk]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Rucke

Definities

ruk- abrupte impuls die een verplaatsing veroorzaakt

ein Versetzen verursachender abrupter Impuls

Immer mit der Ruhe und dann mit'm Ruck!

Rustig aan en dan met een ruk!

Mit einem Ruck riss er die Tischdecke vom Tisch.

Met een ruk trok hij het tafelkleed van de tafel.

zelfvermaning- zichzelf bij elkaar rapen of opraffen

ein Sichzusammennehmen oder Aufraffen

Es muß ein Ruck durch Deutschland gehen (oder so) - (Roman Herzog)

Er moet een zelfvermaning door Duitsland gaan (of zoiets) - (Roman Herzog)

Nun gib deinem Herzen einen Ruck und ruf ihn an!

Verman nu je hart en bel hem op!

koerswending- plotselinge verandering van politieke richting

plötzlicher Wechsel der politischen Richtung

In beiden großen Parteien erfolgte ein Ruck nach Rechts.

In beide grote partijen voltrok zich een koerswending naar rechts.