Selbstjustiz

die

[ˈzɛlpstjʊsˌtiːt͡s]Zelfstandig naamwoord

Definities

eigenrichting- eigenmachtige bestraffing van een juridisch relevant vergrijp met miskenning van het statelijke geweldsmonopolie

eigenmächtige Ahndung eines rechtlich relevanten Vergehens unter Missachtung des staatlichen Gewaltmonopols

Selbstjustiz ist strafbar.

Eigenrichting is strafbaar.

„Von dieser Minute an war die Waffe in Roman Bertinis Händen die materialisierte Versuchung zur Selbstjustiz.“

“Vanaf deze minuut was het wapen in de handen van Roman Bertini de gematerialiseerde verleiding tot eigenrichting.”

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)