Spötter

der

[ˈʃpœtɐ]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Spötter

Definities

spotter- persoon die (graag) spot

Person, die (gern) spottet

Er konnte alle Spötter Lügen strafen.

Hij kon alle spotters logenstraffen.

„Der Junggeselle ist ein Spötter, und er weiß genau, was er erzählt.“

„De vrijgezel is een spotter, en hij weet precies wat hij vertelt.”

nabootser- vogelsoort die soortvreemde stemmen en klanken nabootst

Vogelart, die artfremde Stimmen und Klänge nachahmt

Der Graupapagei ist eine besonders begabter Spötter.

De grijze roodstaartpapegaai is een bijzonder begaafde nabootser.

spotvogel- vertegenwoordiger van het vogelgeslacht Hippolais uit de familie van de zangers

Vertreter der Vogelgattung Hippolais aus der Familie der Grasmückenartigen

Spötter bauen Gesänge anderer Vogelarten virtuos in ihren eigenen Gesang ein.

Spotvogels bouwen zangen van andere vogelsoorten virtuoos in hun eigen zang in.