Suffizienz

die

[zʊfiˈt͡si̯ɛnt͡s]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Suffizienzen

Definities

toereikendheid- toereikendheid, voldoende zijn

Zulänglichkeit, Hinlänglichkeit

orgaanvoldoende- voldoende functioneren, prestatievermogen van een orgaan

ausreichende Funktionstüchtigkeit, Leistungsfähigkeit eines Organs

sufficiëntie- het streven naar een zo gering mogelijk grondstof- en energieverbruik

das Bemühen um einen möglichst geringen Rohstoff- und Energieverbrauch

„Es braucht ein zweites Konzept, um die Erderwärmung zu stoppen: Suffizienz. Das meint die Absicht, absolut und nicht nur relativ weniger Rohstoffe zu verbrauchen.“

„Er is een tweede concept nodig om de opwarming van de aarde te stoppen: sufficiëntie. Daarmee wordt de bedoeling bedoeld om absoluut en niet slechts relatief minder grondstoffen te verbruiken.“

Antoniemen

Insuffizienz