Synkope

die

[zʏnˈkoːpə]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Synkopen

Definities

syncope- uitval van een onbeklemtoonde klinker tussen twee medeklinkers in het woordinnerlijk

Ausfall eines unbetonten Vokals zwischen zwei Konsonanten im Wortinneren

Das deutsche Wort „Obst“ ist durch Synkope aus älterem „obest“ entstanden.

Het Duitse woord "Obst" is door syncope uit ouder "obest" ontstaan.

verssyncope- uitval van een daling in het vers

Ausfall einer Senkung im Vers

flauwte- korte bewusteloosheid

kurze Bewusstlosigkeit

syncopa- beklemtoning van een onbeklemtoonde maatwaarde

Betonung eines unbetonten Taktwertes

Die Synkopen in der Begleitung geben dem Stück einen besonderen Charakter.

De syncopa's in de begeleiding geven het stuk een bijzonder karakter.

„Als hätte man es verabredet, klangen im gleichen Moment die Synkopen der argentinischen Band aus den Tanzräumen, gedämpft, eindringlich, treibend.“

"Alsof men het had afgesproken, klonken op hetzelfde moment de syncopa's van de Argentijnse band uit de danszalen, gedempt, indringend, stuwend."

Antoniemen