Syntagma

das

[zʏnˈtaɡma]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Syntagmen

Definities

syntagma- een legereenheid uit de Griekse oudheid en in het moderne Griekenland (~ regiment)

eine Heereseinheit der griechischen Antike und im modernen Griechenland (~ Regiment)

Wörtlich übersetzt, war der griechische „Putsch der Obristen“ von 1967 ein Putsch der Kommandeure der Syntagmata (Regimenter) des Landheeres.

Letterlijk vertaald was de Griekse „putsch van de kolonels“ van 1967 een putsch van de commandanten van de syntagmata (regimenten) van de landmacht.

syntactische constructie- enigerlei soort syntactische constructie (zinnen, deelzinnen, zinsdelen, zinsdeeldelen)

irgendeine Art syntaktischer Konstruktion (Sätze, Teilsätze, Satzglieder, Satzgliedteile)

Syntagmen sind beliebige syntaktische Konstruktionen.

Syntactische constructies zijn willekeurige syntactische constructies.

„Diese Linearität ist nach de Saussure eine weitere Grundeigenschaft der natürlichen Sprache. Eine solche Verkettung nennt er Syntagma.“

„Deze lineariteit is volgens de Saussure een verdere grondeigenschap van de natuurlijke taal. Een dergelijke aaneenschakeling noemt hij syntactische constructie.“

Synoniemen

Truppe

Wortgruppe

Antoniemen

Paradigma

Specifiekere woorden (hyponiemen)