Tumult

der

[tuˈmʊlt]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Tumulte

Definities

tumult- luidruchtige chaos, gewemel

lautstarkes Chaos, Gewimmel

„Als sie sich geschlossen weigerten, riss dem obersten Richter der Geduldsfaden, und im Gerichtssaal brach Tumult aus.“

"Toen zij unaniem weigerden, verloor de hoogste rechter zijn geduld, en in de rechtszaal brak tumult uit."

„Aber dann bricht der Tumult los.“

"Maar dan breekt het tumult los."

oproer- opgewonden, handtastelijke, oncontroleerbare confrontatie

aufgeregte, handgreifliche, unkontrollierbare Auseinandersetzung

In Kairo finden dieser Tage täglich Tumulte statt.

In Caïro vinden deze dagen dagelijks oproeren plaats.

„In dem allgemeinen Tumult verlangte Volkmar schreiend, ich solle mich entschuldigen.“

"In het algemene oproer eiste Volkmar schreeuwend dat ik mij zou verontschuldigen."