Untreue

die

[ˈʊnˌtʁɔɪ̯ə]Zelfstandig naamwoord

Definities

ontrouw- schending van een morele verplichting

Verletzung einer moralischen Verpflichtung

verduistering- schending van een juridische verplichting

Verletzung einer rechtlichen Verpflichtung

Er wurde wegen Untreue verurteilt.

Hij werd wegens verduistering veroordeeld.

vreemdgaan- bedrog van zijn partner met een andere persoon

Betrug seines Partners mit einer anderen Person

„Nun ja, er brachte ihm eine kleine Abkühlung und Ernüchterung, indem er vor Untreue der Weiber warnte und ihn zur Vorsicht mahnte.“

“Nu ja, hij bracht hem wat afkoeling en ontnuchtering door hem voor ontrouw van de vrouwen te waarschuwen en hem tot voorzichtigheid te manen.”

Synoniemen

Antoniemen