Verbform

die

[ˈvɛʁpˌfɔʁm]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Verbformen

Definities

werkwoordsvorm- vorm (flexievorm) van het werkwoord waarmee grammaticale categorieën zoals persoon, getal, tijd, modus en genus verbi worden uitgedrukt

Form (Flexionsform) des Verbs, mit der grammatische Kategorien wie Person, Numerus, Tempus, Modus und Genus verbi ausgedrückt werden

„Für Frauen gibt es eine eigene Verbform, sie sagen »kochałam«.“

„Voor vrouwen bestaat er een eigen werkwoordsvorm, zij zeggen »kochałam«.“

„Es gibt drei Verbformen, mit denen man Einschätzungen des Geschehens ausdrückt.“

„Er zijn drie werkwoordsvormen waarmee men inschattingen van het gebeuren uitdrukt.“