Vergiftung

die

[fɛɐ̯ˈɡɪftʊŋ]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Vergiftungen

Definities

vergiftiging- lichamelijke schade door inname van gif

körperliche Schädigung durch Einnahme von Gift

Die Vergiftung des Rivalen führte zum Tode.

De vergiftiging van de rivaal leidde tot de dood.

Er ist letztlich an der Vergiftung gestorben.

Hij is uiteindelijk aan de vergiftiging overleden.

toediening van gif- het toedienen van gif

die Verabreichung von Gift

Die Vergiftung ihres Mannes war ein heimtückischer Mordversuch.

De vergiftiging van haar man was een verraderlijke moordpoging.

„Er war noch immer auf Rache aus, als er sich in Belgien niederließ, wo er 1928 an einer Vergiftung starb.“

«Hij was nog altijd op wraak uit toen hij zich in België vestigde, waar hij in 1928 aan een vergiftiging stierf.»

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)