Vokativ

der

[ˈvoːkatiːf]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Vokative

Definities

vocatief- de naamval (casus) die (bijvoorbeeld in het Latijn, Servisch of Koerdisch) bij een aanroep of bij een aanspreking wordt gebruikt; in veel andere talen, bijvoorbeeld in het Duits, wordt deze functie door de nominatief (aanspreeknominatief) overgenomen

der Fall (Kasus), der (zum Beispiel im Lateinischen, Serbischen oder Kurdischen) bei einem Anruf oder bei einer Anrede verwendet wird; in vielen anderen Sprachen, zum Beispiel im Deutschen, wird diese Funktion vom Nominativ (Anredenominativ) übernommen

Ein lateinisches Beispiel für den Vokativ: „Centurio… !“ (Deutsch: „Du, Zenturio … “, Zenturio war die Bezeichnung für einen Offizier des Römischen Reiches)

Een Latijns voorbeeld van de vocatief: „Centurio… !" (Duits: „Jij, centurio … ", centurio was de aanduiding voor een officier van het Romeinse Rijk)

In dem Satz "Mama, kommst du mal her?" ist "Mama" ein Anredenominativ, hat also die Funktion eines Vokativs.

In de zin "Mama, kom je eens hier?" is "mama" een aanspreeknominatief, heeft dus de functie van een vocatief.

Synoniemen

Antoniemen