Vollmacht

die

[ˈfɔlmaxt]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Vollmachten

Definities

volmacht- bij rechtshandeling verleende vertegenwoordigingsbevoegdheid, dus opdracht of toestemming voor een persoon om als vertegenwoordiger in naam van een andere persoon, organisatie of staat te handelen of beslissingen te nemen

rechtsgeschäftlich erteilte Vertretungsmacht, also Auftrag oder Erlaubnis für eine Person, als Vertreter im Namen einer anderen Person, Organisation oder Staates zu handeln oder Entscheidungen zu treffen

Da ich krank bin und nicht selbst zur Bank gehen kann, erteile ich meinem Sohn die Vollmacht, dort für mich Geld abzuholen.

omdat ik ziek ben en niet zelf naar de bank kan gaan, geef ik mijn zoon de volmacht om daar geld voor mij op te halen.

volmachtbrief- geschrift met de inhoud van [1]

Schriftstück mit dem Inhalt von [1]

Das Gericht stellte dem Sohn eine Vollmacht für seinen Vater aus.

de rechtbank stelde voor de zoon een volmachtbrief voor zijn vader op.

„Eine Woche später stellte Pierre seiner Frau eine Vollmacht auf den Niessbrauch aller seiner grossrussischen Güter aus, welche die grössere Hälfte seines Vermögens bildeten, und reiste allein nach Petersburg ab.“

„een week later stelde pierre voor zijn vrouw een volmachtbrief op voor het vruchtgebruik van al zijn Groot-Russische goederen, die de grotere helft van zijn vermogen vormden, en reisde alleen naar Petersburg af.“

Synoniemen

Entscheidungsbefugnis

Ermächtigung

Genehmigung

Legitimation

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Blankovollmacht

Generalvollmacht