
weglatingsproef- procedure waarmee bij zinnen of zinsdelen wordt onderzocht welke van hun bestanddelen (constituenten) weggelaten kunnen worden zonder dat de rest grammaticaal onjuist wordt. De procedure dient om noodzakelijke delen van zinnen of zinsdelen van de niet-noodzakelijke te onderscheiden.
Verfahren, mit dem man bei Sätzen oder Satzgliedern untersucht, welche ihrer Bestandteile (Konstituenten) man weglassen kann, ohne dass der Rest grammatisch falsch ist. Das Verfahren dient dazu, notwendige Teile von Sätzen oder Satzgliedern von den nicht notwendigen zu unterscheiden.