Wirbel

der

[ˈvɪʁbl̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Wirbel

Definities

draaikolk- een rond een gemeenschappelijke middellijn cirkelende stroming (gas of vloeistof)

eine um eine gemeinsame Mittellinie kreisende Strömung (Gas oder Flüssigkeit)

„Der versierte Kajakfahrer wird eins mit seinem Boot und kann sich in dieser neuen Einheit den Strömungen, Wirbeln und Kaskaden des Wildwassers stellen.“

“De bedreven kajakvaarder wordt één met zijn boot en kan zich in deze nieuwe eenheid tegen de stromingen, draaikolken en watervallen van het wildwater meten.”

Das aus einer Badewanne ablaufende Wasser bildet am Abfluss einen Wirbel.

Het uit een badkuip wegstromende water vormt bij de afvoer een draaikolk.

haarkruin- een plek van de huid (bijvoorbeeld hoofdhuid of vacht) waar het haar straalsgewijs uiteengaat

eine Stelle der Haut (zum Beispiel Kopfhaut oder Fell), an der das Haar strahlenförmig auseinandergeht

Der Scheitel wird vom Wirbel aus gezogen.

De scheiding wordt vanuit de haarkruin getrokken.

wervel- bot van de wervelkolom

Knochen der Wirbelsäule

Auch der Hals der Giraffe besitzt nur sieben Wirbel.

Synoniemen

Haarwirbel

Specifiekere woorden (hyponiemen)