abblocken

[ˈapˌblɔkn̩]Werkwoord

Definities

blokkeren- een vijandelijke aanval (slag, schot) met een blok onwerkzaam maken/afweren

einen gegnerischen Angriff (Schlag, Schuss) mit einem Block unwirksam machen/abwehren

Der Boxer blockte alle Schläge seines Kontrahenten souverän ab.

De bokser blokkeerde alle slagen van zijn tegenstander soeverein.

afstoppen- een tegenspeler zo hinderen dat hij zijn geplande spelactie niet kan uitvoeren

einen gegnerischen Spieler so behindern, dass er seine geplante Spielaktion nicht ausführen kann

„Chancen wie in der 64. Minute, als André Mijatovic den einschussbereiten Kapllani abblockte, blieben Mangelware.“

“Kansen zoals in de 64e minuut, toen André Mijatovic de schietklare Kapllani afstopte, bleven schaars.”

afwijzen- meteen bewerkstelligen dat iets geen effect heeft door er niet op in te gaan

sogleich bewirken, dass etwas keine Wirkung hat, indem man nicht darauf eingeht

„Das Defizit im Bundeshaushalt wird im laufenden Finanzjahr auf mindestens 350 Milliarden Dollar steigen. Folgerichtig hat Bush für den Augenblick alle Versuche abgeblockt, das Budget weiter zu belasten.“

“Het tekort op de federale begroting zal in het lopende begrotingsjaar stijgen tot minstens 350 miljard dollar. Logischerwijs heeft Bush voorlopig alle pogingen afgewezen om het budget verder te belasten.”