abgleiten

[ˈapˌɡlaɪ̯tn̩]Werkwoord

Definities

wegglijden- onbedoeld de grip verliezen en naar beneden/opzij glijden

den Halt unbeabsichtigt verlieren und nach unten/zur Seite hin rutschen (gleiten)

„Er trat so hart an den Rand des Abhangs, daß er sich an dem Stamm eines Baumes halten mußte, um nicht abzugleiten.“

“Hij stapte zo hard op de rand van de helling dat hij zich aan de stam van een boom moest vasthouden om niet weg te glijden.”

afglijden- de ingeslagen weg (onbedoeld) verlaten, in een ongewenste toestand geraken

den eingeschlagenen Weg (unbeabsichtigt) verlassen, in einen unerwünschten Zustand geraten

„Die Terroranschläge vom 11. September ließen die US-Wirtschaft nach Angaben des Weißen Hauses in eine Rezession abgleiten.“

“De terreuraanslagen van 11 september lieten de Amerikaanse economie volgens het Witte Huis in een recessie afglijden.”

afdwalen- niet bij de zaak blijven, van het onderwerp afwijken

nicht bei der Sache bleiben, vom Thema abkommen

„Es erfordert extrem hohe Motivation, nach hundert Vorstellungen nicht in Routine abzugleiten, sondern das Niveau zu halten.“

“Het vereist extreem hoge motivatie om na honderd voorstellingen niet in routine af te dwalen, maar het niveau vast te houden.”