aufsässig

[ˈaʊ̯fˌz̥ɛsɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

opstandig- zich tegen instructies verzettend, meestal uit koppigheid of om te provoceren

sich Anweisungen widersetzend, meist aus Trotz oder um zu provozieren

Teenager sind bisweilen aufsässig.

Tieners zijn soms opstandig.

Karl ist in der gesamten Lehrerschaft als aufsässiger aber kluger Schüler bekannt.

Karl staat bij het hele lerarenteam bekend als opstandige maar slimme leerling.

Een Duits woord dat je nog niet snapt? 🌱