aufstöbern

[ˈaʊ̯fˌʃtøːbɐn]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

opjagen- (een wild dier) uit zijn schuilplaats verdrijven (bijvoorbeeld door honden)

(ein Wildtier) aus seinem Versteck vertreiben (etwa durch Hunde)

„Wenn ihn [den Igel] einer seiner Hauptfeinde, ein Hund oder ein Fuchs, aufstöbert, kugelt er sich eiligst ein und bleibt unter allen Umständen in seiner Lage.“

„Wanneer een van zijn hoofdvijanden, een hond of een vos, hem [de egel] opjaagt, rolt hij zich haastig op en blijft onder alle omstandigheden in zijn houding.”

opsporen- (iemand of iets) na enige tijd, met enige moeite (eindelijk) vinden

(jemanden oder etwas) nach einer gewissen Zeit, mit etwas Mühe (endlich) ausfindig machen

„Er zündete ein paar Kerzen an, genug, um eine Flasche Wein aufzustöbern, nahm einen tiefen Schluck und ging auf die Tür zum schmalen Balkon zu.“

„Hij stak een paar kaarsen aan, genoeg om een fles wijn op te sporen, nam een diepe slok en liep naar de deur naar het smalle balkon.”